Konstrukcja drewnianych domów

Charakterystycznymi cechami drewna z perspektywy wykorzystania go do budowy domy z bali są: korzystna relacja wagi do wytrzymałości, łatwa obróbka, stała średnia wilgotność, naturalność, zdolności izolujące. Właściwe elementy konstrukcyjne to bale drewniane pochodzące z kilkudziesięcioletnich drzew z odpowiednio uformowanymi słojami. Najczęściej stosowane są surowce pozyskiwane z sosny (różne gatunki) i świerka, wykorzystuje się również jodłę, modrzew i olchę. Bale z sosny polarnej charakteryzują się większą średnicą, ściśle przylegającymi słojami i dużą włóknistością, przekłada się to na elastyczność i wytrzymałość. Ponadto duża zawartość żywicy gwarantuje odporność na wodę i warunki atmosferyczne. Tak wykonana ściana nie wymaga dodatkowego ocieplenia. W przypadku innych surowców między balami można umieścić izolujące paski wełny mineralnej lub taśmy poliuretanowej. Drewno wymaga odpowiedniej obróbki. Parametr wilgotności nie powinien przekraczać 20%, a najbardziej wskazana technika jego suszenia to metoda komorowa. Impregnacja zapewnia ochronę przed grzybami, owadami a także warunkami atmosferycznymi. Wyróżniamy dwa zasadnicze rodzaje bali: okrągłe oraz prostokątne. Bale okrągłe osiągają średnicę od 10 do 30cm. Wymiary prostokątnych to szerokość ok. 6 – 10cm i wysokość 14 – 23cm. Rozmiar jest jednakowy na całej długości bala. Odmienne pod względem budowy są ich skrajne odcinki odpowiednio wyprofilowane i przystosowane do utworzenia szczelnych, stabilnych i ozdobnych narożników. Złącza ciesielskie mogą mieć postać ogona jaskółczego, rybiego, zrębowego lub francuskiego. Do konstrukcji domów z bali wykorzystuje się również półbale oraz bale płaskie (płazy). Szczególnie bliskie tradycyjnym metodom góralskim są bale pełne, ręcznie ciosane z litego drewna. Ściany zewnętrzne mogą być zbudowane z bali spełniających wymagania izolacyjności cieplnej wyrażone wartością współczynnika przenikania ciepła U [W/m2k] (U < 0,50 dla ścian jednolitych i U < 0,30 dla ścian warstwowych).